Alabay Çoban Köpeği Irkı Ve Özellikleri

Alabay çoban köpeği 4.000 yıl öncesine dayanan eski bir türdür. Aynı zamanda Orta Asya Ovtçarka, Orta Asya Çoban Köpeği, Alabai, Türkmen Alabai, Srednesasiatskaia Ovtcharka olarak da bilinir. Bu ırkın kökeni hakkında bilgi çok kısıtlıdır. Ural, Hazar denizi, Anadolu ve Çin bölgelerinden geldiği düşünülmektedir. Dövüş köpeği, çoban köpeği yada şahsi koruyucu olarak kullanıldıkları bilinmektedir. Safkan Orta Asya çoban köpeğinin nesli Rus ordusunun çok miktarda köpeği kendi ülkesine götürmesinden sonra neredeyse tükenmek üzereydi. Yalnızca çiftliklerde ve çobanlarda bulunuyordu.



Alabay Irkının Karakteri

Son derece akıllı sakin ve korkusuz  bir türdür. Doğaları gereği çoban köpeği özelliklerini taşırlar. Ailelerini ve sürülerini en iyi şekilde savunur ve korurlar. Bu ırkta sürü içerisinde her köpeğin farklı bir görevi bulunur. Bu yüzden yavrular aynı anneden doğmuş olsa dahi farklı bir çok yetenek görmek mümkündür. Asla geri çekilmeyen iddialı ve kararlı bir yapıları vardır. Eğer bu ırk bir aile köpeği olacaksa henüz daha yavruyken ciddi bir eğitimden geçmeli ve sosyalleştirilmelidir. Yabancı köpeklere karşı saldırgan tavırlar gösterebilirler. Alabay için kesinlikle geçek bir lider olmalıdır. Bağımsız hisseden bu ırk komutanın kimde olduğunu ara ara mutlaka hatırlamalıdır. Temel becerilerinin yanında koruma öğretilecekse bu az bir eğitimle çözülebilir.



Söz konusu ailesi ise son derece sevgi dolu ve vefalı bir hal alırlar. Ailesi ile olabildiğince zaman geçirmek onu mutlu eder. Yaşı büyük çocuklarla ve diğer ev hayvanları ile oldukça iyi anlaşırlar. Ancak kaba ve sert bir mizaca sahip olduklarından dolayı küçük çocuklarla yalnız bırakılmamalıdır. Çünkü oyun esnasında iri cüssesinin de etkisiyle etrafındakilere istemeyerek zarar verebilir. Yabancılara karşı her zaman temkinlidir. Özellikle yabancı köpeklere her zaman şüpheci bir yaklaşım sergiler. Sıkı ve sağlam olan otoritelerini kıracak bir lidere ihtiyaç duyarlar.

Bakımı ve ihtiyaçları

Büyük alanlara ihtiyaç duyarlar. Küçük bahçelerde sıkılacakları için dişleme ve kazma eğilimine girerler. Dışarda olmayı her zaman iç ortama tercih ederler.  Büyük alanları tarayarak gezmek hoşlarına gider. Özellikle uğraşacak bir işleri olduğunda çok mutlu olurlar. Bu iş koruma, hayvan gütme, bekçilik olabilir. Taranma konusunda çok az bakım gerektirirler. Uzun aralıklarla yıkanabilir. Ancak bahar aylarında tüy değiştirme dönemlerinde iyi bir şekilde tımar edilmelidir.



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir