Rus marksist düşünür ve siyaset adamı olan Plehanov; aristokrat kökenli bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babasının isteği üzerine gittiği askeri liseyi bitirdikten sonra Petersburg’a gitti ve Madencilik Enstitüsü’ne yazıldı. O dönemde Rusya’da başlıca devrimci akım olan Narodniklere katıldı. 1879’da Narodnikler arasındaki bölünmede bireysel teröre karşı tavır alan Kara Bölüşüm grubuna katıldı ve önderlerinden biri olarak sivrildi. Çarlık polisinin artan baskıları sonunda, 1880’de Avrupa’ya geçti ve 37 yıl mülteci hayatı sürdürdü. Batı Avrupa’da işçi sınıfı hareketiyle ilgilenen Plehanov, 1882’den itibaren marksizmi benimsedi. Başta Komünist Manifesto olmak üzere, marksist klasiklerden bazılarını Rusça’ya çevirdi. 1883 yılında Emeğin Kurtuluşu hareketini kurdu. Narodnikere karşı girdiği polemiklerle ün yaptı. 1895’te Rusya’yı tekederek Cenevre’ye gelen Lenin’le burada tanıştı. Lenin ve Plehanov, özellikle Narodniklere karşı mücadele ve sosyal demokrat hareketin oluşmasında işbirliği yapmaya karar verdiler. Bu işbirliği, 1900’de İskra’nın yazı kurulunda yer almalarına yol açtı. RSDİP’in programını hazılamakla görevlendirilen yazı kurulunun çalışmasında Lenin ve Plehanov arasında, özellikle “işçi sınıfı diktatörlüğü” kavramı üzerinde görüş ayrılığı ortaya çıktı. Bolşevik-Menşevik ayrımında Bolşevik safta yer alan Plehanov, Lenin’in İskra’dan ayrılışıyla Menşevikler’den yana tavır aldı. Birinci Dünya Savaşı arifesinde ve savaş süresince Plehanov, II. Enternasyonel’in milliyetçi tavrına karşı çıkmayarak, Rusya’nın savaşa katılmasına da karşı çıkmamış oldu. 1914’de oluşan Birlik grubunun lideri olarak Şubat Devrimi’nden sonra Rusya’ya döndü. Bolşevikleri iktidara getiren Ekim Devrimi’ne karşı çıktı, ancak, silahlı karşı devrim hareketini de desteklemedi. Plehanov siyasetçi ve fikir adamı özellikleriyle, Rusya’da marksizmin gelişmesine damgasını vurmuş kişilerdendir